این منم، مرگ!

جونم براتون بگه که میخوام اینجارو رها کنم به حال خودش و تو یه وبلاگ به‌روز ابتدا کنم به نوشتن و با یه اسم و رسم به‌روز . اما آزادتر ، دستم نلرزه موقع نوشتن .خدا میدونه چقدر از ته دل توهماتمو دوست دارم . نزدیک به چهار پنج ساله از دل و جون براش وقت گذاشتم . خودم بزرگش کردم با همین دستای خودم . با همدیگه یه عالم چیز پشت سر گذاشتیم ، با هم از پس همه ی اینا بر اومدیم . اما دیگه وقتشه بعضی چیزارو پشت سر بزارم .  اگه با من اومدین تو وبلاگ به‌روزم ، من هنوزم مراعم اما آزادتر . پس با علم به این محور بیا